باندهای مقاومتیاز طریق کشش الاستیک، مقاومت متغیری را فراهم می‌کند که برای توانبخشی، انعطاف‌پذیری و حرکات پویا ایده‌آل است.

دمبل/هالترمقاومت ثابت مبتنی بر جاذبه را ارائه می‌دهند، که برای هایپرتروفی عضلات و افزایش قدرت بهتر است. آنها مکمل یکدیگر هستند.

نوارهای لاتکس با کیفیت بالا بادوام هستند، اما در صورت کشیده شدن بیش از حد یا قرار گرفتن در معرض اشیاء تیز ممکن است بشکنند. با استفاده صحیح، معمولاً ۱ تا ۲ سال دوام می‌آورند. مرتباً آنها را از نظر فرسودگی بررسی کنید.

مقاومت معمولاً بر حسب پوند (lbs) یا کیلوگرم (kg) مشخص می‌شود. برخی از نوارها از کدهای رنگی استفاده می‌کنند (مثلاً زرد = سبک، سیاه = سنگین). تبدیل: ۱ پوند ≈ ۰.۴۵ کیلوگرم.

نوارهای لاتکس در برابر دما از -10 درجه سانتیگراد تا 50 درجه سانتیگراد مقاومت می‌کنند، اما گرمای بیش از حد ممکن است خاصیت ارتجاعی آنها را کاهش دهد. از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آفتاب یا منابع گرما خودداری کنید.

نوارهای مقاومتی بلند و قابل تنظیم هستند؛ نوارهای حلقه‌ای، حلقه‌های بسته‌ای هستند که اغلب برای تمرینات پایین‌تنه (مثلاً اسکات، فعال‌سازی مفصل ران) استفاده می‌شوند.

مبتدیان باید با مقاومت سبک (۵ تا ۱۵ پوند) شروع کنند و به تدریج پیشرفت کنند. برای توانبخشی از نوارهای بسیار سبک و برای تمرینات قدرتی از نوارهای سنگین (۳۰ تا ۵۰ پوند یا بیشتر) استفاده کنید.

طول معمول ۱.۲ متر (شامل دسته‌ها) است که برای اکثر تمرینات مناسب است. نوارهای بلندتر (۲ متر یا بیشتر) برای کشش‌های تمام بدن یا بارفیکس‌های کمکی ایده‌آل هستند؛ نوارهای کوتاه‌تر (۳۰ سانتی‌متر) قابل حمل هستند اما دامنه حرکت را محدود می‌کنند.

لاتکس خاصیت ارتجاعی و دوام بالایی دارد اما ممکن است باعث آلرژی شود. TPE بی‌بو و سازگار با محیط زیست است اما مقاومت کمتری دارد. نوارهای پارچه‌ای ضد لغزش و سازگار با پوست هستند اما محدودیت‌های مقاومت کمتری دارند. بر اساس نیاز خود انتخاب کنید.

نوارهای دسته‌دار برای تمرینات بالاتنه (مثلاً پرس سینه، پارویی) عالی هستند. نوارهای لوله‌ای با لوازم جانبی (مثلاً قلاب‌های در، بندهای مچ پا) برای حرکات متنوع مناسب هستند.

ست‌ها شامل چندین سطح مقاومت برای تمرین تدریجی هستند. یک باند تکی برای اهداف خاص (مثلاً توانبخشی یا سفر) مناسب است. مبتدیان از ست‌ها سود می‌برند.

آنها می‌توانند جایگزین برخی از دستگاه‌های ثابت (مثلاً پارویی نشسته) شوند، اما فاقد پایداری وزنه‌های آزاد هستند. برای نتایج بهینه، هر دو را با هم ترکیب کنید.

تمریناتی مانند بالا بردن پا با کش یا پلانک از پهلو با کشش کش را امتحان کنید.

بله! برای جلوگیری از آسیب دیدگی، حرکات کششی پویا (مثلاً چرخش بازو، چرخش لگن) را با یک کش سبک به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه انجام دهید.

هفته‌ای ۳ تا ۴ جلسه، هر جلسه ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، داشته باشید. از تمرین دادن متوالی یک گروه عضلانی خودداری کنید. تمرینات بالاتنه/پایین‌تنه را به طور متناوب انجام دهید.

بله! برای حرکات سریع (مثلاً پرش با کش، ضربه با توپ طبی) از نوارهای با مقاومت بالا استفاده کنید، اما دامنه حرکت را کنترل کنید تا از آسیب دیدگی جلوگیری شود.