تفاوت بین طناب زدن و طناب زدن بدون سیم

امروزه مردم طناب زدن را خیلی دوست دارند. او می‌تواند به ما یاد بدهد که چطور زمان‌های بی‌اهمیت زندگی‌مان را تقسیم کنیم تا به اثر کاهش وزن و تقویت بدن دست یابیم.امروزه طناب زدن به دو نوع طناب زدن و طناب زدن بدون سیم تقسیم می‌شود. کدام یک بهتر است؟

تفاوت ۱: پرش با طناب وجود دارد و عمل فنی، ورزشکار را مجبور به حفظ ریتم منظم و ارتفاع پرش می‌کند.

در ظاهر، طناب زدن و طناب زدن بی‌سیم فقط یک طناب هستند که در طناب قرار داده شده است. در طناب زدن، در صورت ورزش، پاها به ترتیب از الزامات فنی عبور می‌کنند. برای حفظ حس نسبی ریتم و حفظ ارتفاع مشخص، لازم است یک اثر ورزشی اجباری تدوین شود. این یک پروژه بسیار خوب برای ورزش قلبی ریوی است.

علاوه بر این، شامل حرکات پرشی نیز می‌شود که چالش بزرگی برای عملکرد قلبی ریوی ایجاد می‌کند. بنابراین، الزامات عملکرد قلبی ریوی بسیار بالاست. ریتم منظم و ارتفاع پرش کافی را حفظ کنید. تمرکز، تنش و فشار بدن همه چیز هستند. این بسیار فراتر از پرش بی‌سیم است و کالری بیشتری مصرف می‌کند.

تفاوت ۲: طناب زدن وجود دارد که باعث بهبود هماهنگی فیزیکی می‌شود.

حتی اگر از طناب زدن برای تقلید عمل طناب زدن استفاده نکنید، هماهنگی بالاتنه و پایین‌تنه به هیچ وجه آسان نخواهد بود و در این صورت، ما طناب‌زن‌ها اصلاً آن را تجربه نخواهیم کرد. طناب زدن مجازی، پرشی کاملاً واقعی و با دو حس، دو مفهوم متفاوت است. ما می‌توانیم به طور مداوم محدوده سرعت و موقعیت پرش را با توجه به طول و وزن طناب، حتی سختی زمین و باد خارجی تنظیم کنیم تا به سطح عملکرد طناب زدن معمولی برسیم.

تفاوت ۳: مقدار کالری مصرفی متفاوت است.

اساسی‌ترین تفاوت فوق در واقع مربوط به مصرف کالری است. اگر فردی ۱۲۰ کیلوگرم وزن داشته باشد و به مدت یک ساعت به آرامی بپرد، انرژی گرمایی بدن می‌تواند به ۴۸۰ کیلوکالری برسد. میانگین مصرف انرژی می‌تواند ۶۰۰ کیلوکالری باشد. اگر بدن خیلی سفت باشد و به سرعت تکان داده شده باشد، طناب زدن می‌تواند ۷۲۰ کیلوکالری مصرف کند. برای این سطح، طناب زدن چیزی از دویدن کم ندارد و حتی کالری بیشتری نسبت به دویدن مصرف می‌کند.

برای طناب زدن و طناب زدن با طناب‌های بی‌سیم، ممکن است هیچ راهی برای شروع وجود نداشته باشد. رسیدن به این قدرت واقع‌بینانه نیست. تفاوت بین این دو نیز جوهره اصلی است.